چه نوع کفشی ممکن است برای کار در اطراف مواد شیمیایی مناسب‌تر باشد؟
یک پاشیدن اسید روی کفش غلط می‌تواند باعث پایان یک شیفت در اورژانس شود، نه در اتاق استراحت. بیشتر کارگران هرگز به کفش‌های خود فکر نمی‌کنند تا زمانی که آن لحظه فرا برسد.
بهترینکفش‌های کاری برای کارهای شیمیاییاین یک چکمه است که از موادی ساخته شده است که دقیقاً با مواد شیمیایی مورد استفاده شما همخوانی دارد، نه فقط یک چکمه با برچسب «مقاوم به مواد شیمیایی». پی‌وی‌سی، لاستیک و نئوپرن هر کدام مواد مختلفی را جلوگیری می‌کنند، بنابراین انتخاب مناسب بستگی به نوع کار دارد.
من سال‌ها را صرف بررسی کفش‌هایی کرده‌ام که در کارگاه‌ها ناکارآمد بودند، و الگو تقریباً همیشه یکسان است. آن کفش در قفسه به نظر مقاوم می‌آمد، اما موادش برای مواد شیمیایی موجود در فضای کارگاه مناسب نبود. پیش از خرید جفت بعدی‌تان، مفید است بدانید که دقیقاً چه چیزی یک کفش را ایمن می‌کند.
چگونه بفهمیم که چکمه‌ها مقاومت شیمیایی دارند؟
یک چکمه‌ای که ضخیم و سنگین به نظر می‌رسد، هیچ اثباتی نیست. مقاومت شیمیایی یک ویژگی ماده است، نه یک طبقه وزن.
یک کفش واقعاً مقاوم به مواد شیمیایی است، زمانی که ماده بالای آن، کف و دوخت‌هایش در برابر مواد شیمیایی خاص آزمایش شده و از معیارهای عملکردی پذیرفته شده عبور کرده باشد، نه اینکه فقط با عبارت «مقاوم به مواد شیمیایی» در بازار فروخته شود.
مکان‌های کار در ایالات متحده بهقوانین محافظت از پا توسط OSHAبرای تصمیم‌گیری در مورد اینکه چه زمانی استفاده از کفش‌های محافظ ضروری است، اما خود قانون به شما نمی‌گوید که از کدام مواد استفاده کنید. این تصمیم به آزمایشات محصول برمی‌گردد. کفش‌هایی که مطابقنیازهای عملکردی ASTM F2413از آزمایش‌های ضربه‌گیری، فشار و در برخی موارد نیز از دست‌رسی به مواد شیمیایی عبور کرده‌اند، بنابراین برچسب آنها وزن واقعی دارد و فقط زبان بازاریابی نیست. من همیشه به خریداران توصیه می‌کنم که ساختار جوش‌ها را نیز بررسی کنند. یک بوت بدون جوش یا کاملاً محکم بسته شده، مانع از نفوذ مایعات در خط جوش می‌شود، که غالباً همان جایی است که شکست‌ها شروع می‌شود. چسباندن پایه به اندازه بالا نیز مهم است. اگر پایه پس از تکرار انعطاف‌پذیری جدا شود، بوت دیگر از حفاظت کردن خارج می‌شود، حتی اگر مواد بالایی آن چقدر مقاوم هم باشد.
آیا پاهای شما مواد شیمیایی موجود در کفش‌ها را جذب می‌کنند؟
پوست به نظر یک دیوار جامد می‌رسد، اما یک دیوار جامد نیست. برخی مواد شیمیایی مستقیماً از آن عبور می‌کنند در حالی که کارگر هیچ احساسی ندارد.
بله، پوست می‌تواند برخی مواد شیمیایی را به طور مستقیم از طریق تماس جذب کند، از جمله از طریق کفش‌های آلوده. جذب بستگی به نوع مواد شیمیایی، زمان معرض بودن و میزان مقاومت مواد ساختاری کفش در برابر آن دارد.
این بخش از ایمنی شیمیایی است که کمترین توجه را جلب می‌کند و من فکر می‌کنم این یک اشتباه است.تحقیق نیوش در مورد قرار گرفتن پوستینشان می‌دهد که تماس با پوست می‌تواند منجر به اثراتی فراتر از تحریک ساده شود، از جمله جذب سیستمیک به داخل جریان خون در برخی موارد. یک کفش پاکن که از بالای سطح مایع را جلوگیری می‌کند اما پس از معرض قرار گرفتن مکرر در داخل تجزیه می‌شود، همچنان می‌تواند باعث شود که مواد شیمیایی به مرور زمان به پوست برسند.راهنمایی بهداشت شغلیاشاره می‌کند که این نوع آسیب‌ها اغلب نادیده گرفته می‌شوند زیرا در لحظه تماس، بوی خاصی یا سوزشی وجود ندارد. به همین دلیل است که من همیشه توصیه می‌کنم پس از هر شیفت کار، کفش‌های کاری را بررسی کنید، نه فقط قبل از خرید آنها. یک کف شکسته یا یک نقطه نرم در قسمت بالای کفش، نشانه‌ای هشداردهنده است، نه یک مشکل زیبایی‌شناسی.
چه نوع کفش برای کارگران در مناطق شیمیایی توصیه می‌شود؟
هر چکمه شیمیایی در هر اتاق شیمیایی مناسب نیست. چکمه‌ای که برای پاشش اسید ساخته شده است، به طور خودکار انتخاب مناسبی برای حلال‌ها نیست.
چکمه‌های PVC برای اسیدها، روغن‌ها و ترکیبات معدنی مناسب است، چکمه‌های لاستیکی برای معرض شدن به طیف وسیعی از مواد در شرایط سخت مناسب هستند، و چکمه‌های نئوپرن برای قلیایی‌ها و محیط‌هایی که انعطاف‌پذیری و مقاومت در برابر حرارت مهم‌ترین ویژگی‌ها هستند، مناسب است.
مطابقت مواد با خطر، جایی است که بیشتر تصمیمات خرید از آن سردرگم می‌شوند. در مقایسات شخصی‌ام، من بهمقایسه‌های مادی منتشرشدهوآزمایش مستقل موادقبل از توصیه یک کفش برای یک سایت خاص. جدول زیر نشان می‌دهد که من چه چیزی را در بیشتر شرایط صنعتی مشاهده کرده‌ام که درست است.
| مواد | بهترین برای | ویژگی کلیدی |
|---|---|---|
| پی‌وی‌سی | اسیدها، روغن‌ها، ترکیبات معدنی | مقاومت قوی، کم انعطاف‌پذیری |
| لاستیک | اسیدها، الکل‌ها، قلیایی‌ها | محافظت گسترده، وزن سنگین‌تر |
| نئوپرین | آلکالی‌ها، معرض حرارت قرار گرفتن | انعطاف‌پذیر، سبک‌تر و مناسب‌تر |
| نیتریل | هیدروکربن‌ها، سوخت‌ها | مقاومت خوب به سایش، انعطاف‌پذیری در دمای پایین |
این همان منطقی است که هر بار که به ساختار کفش‌های کاربردی برای مکان‌های کاری واقعی نگاه می‌کنم، به کار می‌برم. یک کارگر که با اسید سولفوریک سر و کار دارد، نیازمند قسمت بالایی متفاوتی است در مقایسه با کسی که در اطراف محلول‌های شیمیایی کار می‌کند، حتی اگر هر دو شغل زیر یک برچسب «حوزه شیمیایی» قرار بگیرند. به اعتقاد من، درست تنظیم کردن این تطبیق، از آسیب‌های بیشتری جلوگیری می‌کند تا هر گونه ضمانت یا سیاست جایگزینی.
نتیجه‌گیری
کفش‌های مقاوم در برابر مواد شیمیاییفقط زمانی کار می‌کند که مواد، آزمایش‌ها و شرایط کار واقعاً با خطر موجود هماهنگ باشند.
منابع
- اوشا. «تجهیزات محافظت شخصی (اوشا 3151-02R 2023)». osha.gov
- هکسآرمر. «از استانداردهای پایه‌گذاری شده توسط OSHA و ASTM آشنا شوید.» hexarmor.com
- نیوش/سی‌دی‌سی. «مستندسازی نشانه‌های پوستی، 2009-147». cdc.gov
- سی‌سی‌او‌اس. «بهداشت شغلی – معرض قرار گرفتن پوستی»، ccohs.gc.ca
- دراپ‌په. «درک مواد مقاوم به شیمیایی که در جفت‌های محافظ استفاده می‌شود». droppe.com
- ورک‌ویر. "پی‌وی‌سی در برابر نئوپرن در برابر لاستیک – کدام یک در کفش‌های کاری برتر است؟" ورک‌ویر
